زمن الرومانسيه تاه

زمن الرومانسيه تاه
بين طيات الزمان كان فيه انسان 
مليان بالحب والصدق والحنان 
كان لما يحب ينسى الدنيا ينسى انه انسان 
يزرع ورود يحول الصحراء الى انهار وجنان
يزرع البسمه لكل انسان حزنان 
تشوف البسمة مرسومه على وجهه 
يتحول كلامه الى نغم واللحان 
كلامه اشعار تحس انه ملاك مش انسان 
بس دا كان زمان
لان زمن الرومانسيه تاه 
الان زمن السرعه 
كل واحد محتاج لجرعه 
او شمه او برشامه 
تعاكس مفيش خجل مفيش ملامه 
شيء عادى ممكن نمشى او نروح نادى 
يقضيها اوقات وسعات يتسلى شويه 
وهيا همها جواز متعرفش انه انسان مات من زمان 
لامشاعر ولا انسانيه
حياخد منك شويه
فوقى ياصبيه زمن الرومانسيه مات
وانتى حتشيلى بين ايديكى عدد من الصبيان والبنات 
وتشيلى الهم لوحدك وتنكشى شعرك ويكبر كرشك وتقولى ياريتنى عشت لوحدى
هوا يجرى ورا المحزق والملزق والمرسوم على الشفايف وفوق الجفون
هيا اهو راجل وجوازه زى ماتكون احسن من العنوسه
واعيس متعوسه منحوسه
طريقه عليها من البنات 
بس نسيت ان زمن الحب والرومانسيه مات 
المشكله فى الاولاد هما اللى بيشيلو الهم ويطلعو خلفه حلها تغم وجيل ورا جيل انسى التربيه والعفه انسى الانسانيه لان زمن الحب والرومانسيه تاه ومات 
زمان كنت تلاقى البنت بنت فى لبسها فى مشيها فى سحرها وانثتها 
دلوقت تتوه فيها ماتعرفش ملامحها واد ولا بنت البنطلون والبدى ومشيه خشنه وبجاحا ملاهش حد فين الخجل واحمرار الوجه فين الفستان اللى يقول انا موجود على قطعه من القمر وهيا تمشى تقول ياارضى انهدى ماعليكى اقدى تعدى توقف رجاله بشنبات تنقاد منها البنات وتحاول تعمل زيها فى لبسها وخجلها وحمار وشها مش بالالوان والرسم 
دا بالاخلاق والاسم اللى شيلاه لاهلها وجمال وعفت امها 
والمعكسه زمان يجرى ويستناها فى اى مكان من غير ماتشوفه الانظار ويهديها ورده مع صمت او كلمات فى ورقه على القد وممكن مش ليها يبعت اخته بيها وبعد محيله وجهد يدق قلبين بالحب ويصيرو اباء وممكن جد تعرفو ليه لانه زمن كل رومانسيه وحب